Beter (door te) leren tekenen
 

In den beginne was alles zwart...

Ooit, voordat er werd gecreëerd, was het universum slechts een donker, duister, zwart gat. Zonder licht en dus zonder kleur. Daarmee begint het verhaal over het scheppend vermogen. Toen kwam er licht. Dankzij het licht ontstond er wit en alle tonen die tussen zwart en wit in liggen. Door de wisselwerking van het donker en het licht ontstonden weer de kleuren. Zonder die wisselwerking is er dus geen kleur (denk bijv. aan de mist, dan verdwijnen alle kleuren, omdat er overal evenveel licht is, bovendien kun je in het donker ook geen kleur zien). Zwart absorbeert alle kleuren, wit ontstaat doordat alle golflengten worden weerkaatst.

Door te leren tekenen naar de waarneming realiseer je je dat je eveneens scheppend bezig bent. Vanuit het niets, het lege vel, creëer je iets nieuws. Een nieuwe schepping, opgebouwd uit delen die aanvankelijk op 'niets' lijken.
Maar wanneer je ermee klaar bent, zie je dat je iets moois hebt geschept.
Waarnemend tekenen begint daarom met slechts een (zacht) potlood, gum en papier.
Terug naar de basis. Terug naar het begin. En van daaruit steeds stapje voor stapje verder creëren.

Vraag hier de Gratis Tekenles (oefening) aan van
Beter (door) te leren tekenen.

Focus op lijnen, licht en donker/schaduw

Door alleen met grijze grafietpotloden en grafietstiften te werken en een gum (kneedgum en gom in een stifthouder) leer je heel goed te waarnemen. De energie en je focus zijn gericht op de waarneming. Je hoeft je niet druk te maken om kleur. Je kijkt gewoon en registreert met je hand wat je ogen zien.
Als een soort seismograaf beweegt je hand mee met je ogen, die onderzoekend langs het onderwerp gaan om de contouren, de lijnen te ontdekken. En de vormen. Hoe langer je ogen kijken, hoe meer ze vinden. Met steeds 1 potlood in de hand (bij voorkeur 4B). En daarnaast een gum natuurlijk. Die gebruik je om lichte partijen te maken (later kun je verschillende hardheden potloden gebruiken, om nog beter/meer diverse grijstonen te creëren). Licht en schaduw is makkelijker te zien en te tekenen als je alles terugbrengt naar zwart en wit (en alles wat daar tussen ligt).

portret tekening met grafietpotlood in zwartwit

Beheers je de basis van het waarnemend tekenen,
dan kun je kleur gaan gebruiken in je eigen schepping.

Het mooiste is natuurlijk om met kleur te werken. Je kunt dan nog veel meer een stukje van jezelf leggen in je tekenwerk. Zoals veel mensen weten, hebben kleuren een betekenis. Kleuren zijn uiteraard een weerspiegeling van je gevoel op dat moment. Maar je kiest ook kleuren op basis van je aard. Ook het zien van kleuren - en dus ermee werken - heeft grote invloed op je gemoedstoestand en welbevinden (overigens óók zonder ze met je ogen te zien...). We kunnen niet zonder kleur in ons leven. Niet voor niets bestaat de uitdrukking 'dat brengt kleur aan je leven'. Een omschrijving om aan te geven dat het leven aangenamer wordt door iets. Zelfs onze aura bestaat uit prachtige kleuren, hoewel de meeste mensen die niet kunnen zien. Hoe 'heler' je aura, hoe meer kleur. En toch: wil je goed leren tekenen naar de waarneming, dan begin je dus met zwartwit. Terug naar de basis. Zoals ook ooit de 'grote schepping' begon.

yin yang symbool zwart wit

Het dualisme van yin en yang bestaat niet.
Yin en Yang is eenheid!

Door te beginnen met tekenen in zwart-wit ben je tevens gericht op het creëren van een eenheid. Zwart tegenover Wit. Yin en Yang. Schaduw en Licht. En ga zo maar door. In de westerse wereld noemen we deze tegenstellingen  dualisme. Het dualisme van Yin en Yang. Maar de tegenstellingen vormen geen tweestrijd. Ze kunnen niet zonder elkaar en vormen juist een eenheid. Een uitgebalanceerde eenheid. Dus eigenlijk géén dualisme.

In onze westerse wereld wordt taal belangrijk gevonden. Vanaf jongs af aan wordt daar onevenredig veel aandacht aan besteed. Hierdoor is de linker hersenhelft bij de meeste mensen dominant. Om toch in balans te komen, zul je de rechter hersenhelft moeten stimuleren en de linker zijde juist afremmen. Middels oefeningen van deze vorm van waarnemend tekenen, gebaseerd op de bevindingen van Betty Edwards en Roger Sperry, is dat mogelijk!
Links en rechts komt meer in balans, door stimulering van de rechterkant en afremming van de linker modus. Deze balans is belangrijk, want je kunt natuurlijk niet zonder je linker hersenhelft. Dat remt zelfs het creatieve vermogen. Doordat je systeem zal zoeken naar een balans, kun je in de beginperiode moeier zijn dan anders. Maar daarna voel je je juist veel evenwichtiger en dus zelfverzekerder!

Helend vermogen door zwart-wit tekenen

Het tekenen in zwart-wit heeft dus ook een helend vermogen. Als je al meer hebt gelezen op deze website, mag dat inmiddels duidelijk zijn.
Zoals in het waarnemend tekenen een Saturnus-energie zit, is het tekenen met houtskool of grafiet(stiften/-potloden) een Mars-aangelegenheid. Het vereist moed om het papier te voorzien van zoveel vormeloos zwart. Maar door het creëren van nog meer duisternis, ontdek je dat er licht ontstaat. En met behulp van een gum creëer je nog meer licht! Vormen worden daardoor zichtbaar en lijken ruimtelijk en driedimensionaal. Door te 'spelen' met licht en donker, leer je polariteiten te beheersen en te sturen. Je probeert harmonie te scheppen tussen licht en duisternis. Bepaalde angsten worden daarmee overwonnen. Wilskracht wordt omgezet in daadkracht. Dit durven vereist enige moed en kracht, eigenschappen die bij de planeet Mars horen.

Er onstaat eenheid in jezelf, doordat onderbewustzijn en bewustzijn zich met elkaar verbindt. Een proces dat op gang is gekomen door het donker met het licht te verbinden en daaraan gestalte geeft. Gestalte -> Gestallt/Gestalt = EENHEID. Als je alle eerste 4 stappen hebt doorlopen van het stappenplan van de cursus beter (door te) leren tekenen, zul je met de 5e stap de gestalt ervaren. Het geheel. Je blik op de wereld om je heen zal nooit meer zijn zoals het was. Je bent wakker geworden!

Vraag hier de Gratis Tekenles (oefening) aan van
Beter (door) te leren tekenen.


Begin! Alleen dan kan het
onmogelijke mogelijk worden

 

Thomas Carlyle